Farewells for Dimensional Time

Poetry Book

 

[Extract from the poem, A Finish Fairy Tale]

­­­

­­­Tunturi: a word of the Sami people that describes
the hills of Northern Finland

In the middle of the Cold War
life became unbearable on Korva Tunturi
a military zone was declared,
which means soldiers, barbed wire,
rocket-propelled grenades
after a while, Santa Claus decided to move
to the hinterland
and leave behind
the factory he carved for centuries
inside the ice of the mines.
So one day
he loaded his things onto a truck,
the flying sleigh
the red clothes
the means of production
(reindeers ran behind the juggernaut)
and he left the mountain
to return to the lakes.
Today, one can meet him
at a shopping mall in Napapijri,
this establishment was given to him by the government,
for living and working.
It’s definitely a sad ending.

He himself, tired and weary,
filed a formal request to the ministry
to provide him with an exotic bird for company
from the far away islands of the south
at least, he clarified,
at least bring me a p-p-parrot.

 

 

[Reviews and articles]

Anagnostis Magazine:

“First book award”

Hartis Magazine – Dr. Elena Pallantza:

“The changing time”

Marginalia Journal – Dr Elena Tornarity:

“The antarctic langage”

1-2 magazine – Dimitris Leontzakos:

“The impossible as snow”

To Periodiko – Christos Skylakos:

“A generation fights back”

O Anagnostis – Antonis Psaltis

“A man of paper”

Frear -Dimitris Petrou:

“Memory, Utopia, Topology”

Prin Newspaper – 11/04/2020:

Inteview with Eleni Triantafilopoulou

Mandragoras poetic magazine – Dimitris Papageorgiou:

“The end of time inverted”

Popaganda – Tatiana Chani

“From the arctic circle to Aegean archipelagos”

 

 

[ The poem “Bunker” translated in swedish by Irene Larson]

1

Någonstans därinne,

bakom ditt tredje revben,

glömde jag mina år

åtminstone sju

kanske också fler

därifrån utgår

de hyperboliska linjerna

från ett litet föremål­– inte större än så

och slutar därute

de rör vid den fasansfulla

regnbågen

och utplånas baraför ett ögonblick

sedan löper de vidare

de passerar tätt intill mitt huvud

och genomborrar det till slut

så återvänder de till vår värld

i Hälsingborgs hyreshus

där det lilla bombardemanget börjar

– det alla lever i –

med tidens papperskrig

på toppen av torus

vi har kroknat tillsammans – minns du?

 

2

Danmarks kommunistparti

översatte 1939

till danska

den kända Vad bör göras?

med den nya titeln

Vad skulle vi göra kamrater om det inte regnade så mycket aska?

och i enlighet därmed omskrevs resten av

texten.

Centralkommittén trodde

att språket inte är något annat

än bara en

böjd yta som tanken föder

för att etablera sig  utanför

det geometriska rummet.

 

 

 

Ο ΧΑΡΤΙΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ

 

Ο στρόβιλος είναι η εκδήλωση μίας βίαιης περιστροφικής κίνησης, μίας δίνης σε ρευστό σώμα, που απαντάται στο φυσικό κόσμο ως ρουφήχτρα (στη θάλασσα) ή ως ανεμοστρόβιλος (στον αέρα). Στον τεχνικό κόσμο ο στρόβιλος είναι  μία μηχανή που γεννάει ενέργεια μέσα από την αξιοποίηση των υψομετρικών διαφορών που χωρίζουν τις ροές των σωμάτων.

 

Συμβαίνει καμιά φορά

–   σε όλους συμβαίνει  –

το κεφάλι  να θέλει να εκραγεί

και κάθε ανάσα πικρή να βγαίνει από

τα ρουθούνια θαμπόγυαλα

τότε τα ποτήρια

τσουγκρίζουν

απευθείας στον μεγάλο κόσμο.

Έτσι πιάνω και θυμάμαι

εκείνη τη νύχτα που μαζεύαμε

βόμβους σιωπής από το στόμα σου,

ή τότε που πάτησα μία ακίδα μέσα στο χρόνο

– πάει καιρός που ξεχάστηκε αυτό –

κι εκείνος τρύπησε σαν να ’τανε χαρτί ˙

για να μην τελειώσει

εδώ το τρίξιμο

(κόκκαλα, δόντια, ουλές)

ξεκινάει η παλιά αφήγηση

–  πάντα με σιωπές γίνεται σε αυτό το ποίημα  –

για κείνη την τρελή στροφή που γύρναγαν

χιλιάδες σύντροφοι στο στρόβιλο

είκοσι χρονών

και κάτι

πως «όλα πέρασαν» και είδηση δεν πήρα,

ίσα-ίσα ακούγεται αυτό,

συμβαίνει σε όλους καμιά φορά

στο Χέλσιμποργκ

και αλλού

τσαλακώνεις το χρόνο σου

αυτός γίνεται χαρτομάζα

αμέτρητα μηδενικά

τελικά μεταφράζονται.

τόσος χειμώνας

τόσος ήλιος

δεν είναι να ξανάρθει